در پاسخ به اين اشكال بايد بگوييم : گويا مدعى به موضع « لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ » توجه نكرده است ؛ زيرا باطلى كه ممكن است به قرآن راه پيدا كند ، توسط تحريف‌كنندگان [ و از ميان پيروان قرآن ] قابل انجام است ؛ همانان كه قرآن را پاره‌پاره مىسازند . « 1 » اما تناقض و تكاذب احكام و اخبار قرآن باطلى است كه از داخل قرآن امكان سربرآوردن دارد ، كه آيه « وَ لَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلافاً كَثِيراً ؛ « 2 » اگر از جانب غير خدا بود قطعا در آن اختلاف بسيارى مىيافتند » آن را هم نفى كرده است و بدين علت است كه مفسران بالاتفاق مىگويند : صريح‌ترين آيه بر نفى احتمال تحريف قرآن ، آيه نفى باطل است . به استناد اين آيه ، هرگز دست تغييردهنده‌اى به قرآن راه نمىيابد . 6 . عرضه روايات بر قرآن از جمله دلايل بر رد شبهه تحريف مسأله عرضه احاديث بر قرآن است . طبق اين مبنا هر روايتى كه موافق قرآن باشد صادق و هر روايتى كه مخالف قرآن باشد كاذب است . امام صادق عليه السّلام از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نقل مىكند كه : « بر هر حقى حقيقتى و بر هر صواب نورى است ؛ هر آنچه موافق كتاب خداست بدان عمل كنيد و هر آنچه مخالف آن است رهايش سازيد » . « 3 » از دو نظر عرضه حديث بر قرآن با احتمال تحريف در قرآن به‌طور كامل منافات دارد : اول اينكه معروض عليه مىبايست قطعى باشد ؛ زيرا مقياس و فارق بين حق و باطل است و مقياس نمىتواند شك‌بردار باشد ؛ بنابراين اگر روايات تحريف به قرآنى كه در آن احتمال تحريف داده مىشود ، عرضه شود عرضه كردن بر مقياس مشكوك است و نتيجه آن دور باطل است و اگر بر آياتى عرضه شود كه در آن احتمال سقوط داده نشده است ، آن آيات با روايات تحريف مخالفت دارد ؛ نظير آيه

--> ( 1 ) . اشاره به آيهء شريفه « الَّذِينَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِينَ » . حجر 15 : 91 . ( 2 ) . نساء 4 : 82 . ( 3 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 69 ، باب الأخذ بالسنّة و شواهد الكتاب .